ایمیل موقت از بیرون ساده به نظر میرسد — یک آدرس تایپ میکنی، یک ایمیل میگیری — اما پشت آن زیرساخت واقعی ایمیل کار میکند. این چیزی است که در سطح پروتکل اتفاق میافتد.
دریافت: SMTP و رکوردهای MX
وقتی کسی به آدرس موقت شما ایمیل میفرستد، سرور ایمیل او رکورد MX دامنه را استعلام میکند (مثلاً mail.td). رکورد MX به سرورهای SMTP در Mail.td اشاره میکند. سرور فرستنده اتصال SMTP را روی پورت ۲۵ باز میکند و پیام را تحویل میدهد.
گیتوی SMTP در Mail.td پیام را میپذیرد و ایمیل پارسشده را در ذخیرهسازی مینویسد. کل چرخه دریافت معمولاً در زمانی بسیار کمتر از یک ثانیه از لحظه «ارسال» فرستنده تمام میشود.
پارسکردن پیام
ایمیل خام فقط یک بدنه نیست. یک ساختار چندبخشی MIME با هدرها (From، To، Subject، Date، Message-ID)، یک یا چند بخش متن/HTML و پیوستهای base64-کدشده است. Mail.td پیام را پارس میکند، هر بخش را استخراج میکند و آنها را ذخیره میکند تا واسط صندوق ورودی بهسرعت رندرشان کند.
تحویل بیدرنگ به مرورگر شما
وقتی ایمیل جدیدی میرسد، واسط صندوق ورودی به دو روش مطلع میشود:
- push روی WebSocket — اگر مرورگر شما اتصال WebSocket باز نگه دارد، شناسه ایمیل جدید همان لحظه ورود push میشود
- polling بهعنوان جایگزین — اگر WebSocket در دسترس نباشد (فایروال، اختلال موقت)، واسط هر ۱۰ ثانیه استعلام میکند
معمولاً ایمیل را در عرض ۱–۲ ثانیه از رسیدن به گیتوی SMTP در صندوق ورودی میبینید.
ذخیرهسازی و پاکسازی
رمزهای صندوق در مرورگر شما قبل از ارسال پردازش میشوند — سرور فقط هش را نگه میدارد، نه متن آشکار. پیامها و پیوستها در object storage با سیاست نگهداری سختگیرانه ذخیره میشوند. برای قوانین دقیق به Temp Mail چقدر دوام دارد؟ مراجعه کنید.
آنچه اتفاق نمیافتد
- Mail.td آدرس شما را به تبلیغکنندگان نمیفرستد
- پیامهای شما را بهصورت برنامهای نمیخواند
- ایمیلهای منقضیشده را آرشیو نمیکند — وقتی نگهداری به پایان میرسد، دادهها پاک میشوند